کاشت مشارکتی توسط جوامع محلی چگونه ساماندهی می‌شود؟

پاسخ کلی و عملی (با استناد به قوانین مرتبط) 1) اصل موضوع و ممنوعیت‌ها - اراضی ملی و دولتی مشمول قوانین منابع طبیعی و اراضی موات، تحت مدیریت دولت (وزارت جهاد کشاورزی/سازمان منابع طبیعی و آبخیزداری) هستند و هرگونه دخل و تصرف، احیا، کشت و کاشت درخت بدون مجوز ممنوع است. - مستند: مواد 1، 2 و 56 قانون ملی شدن جنگل‌ها و مراتع (مصوب 1341 و اصلاحات بعدی)، قانون حفظ و حمایت از منابع طبیعی و ذخایر جنگلی کشور (1351)، و قانون افزایش بهره‌وری بخش کشاورزی و منابع طبیعی (1389). 2) چارچوب قانونی مشارکت جوامع محلی - اصل 45 قانون اساسی: ثروت‌های عمومی از جمله جنگل‌ها و مراتع در اختیار حکومت اسلامی است تا طبق مصالح عامه اداره شود. - ماده 3 قانون تشکیل وزارت جهاد کشاورزی و مقررات ذیل آن، اختیار انعقاد قراردادهای مشارکت، طرح‌های منابع طبیعی و آبخیزداری و واگذاری مدیریت بهره‌برداری را به دستگاه اجرایی می‌دهد. - قانون بهره‌برداری از منابع طبیعی و قانون حفاظت و حمایت، به همراه آیین‌نامه‌های اجرایی طرح‌های مرتعداری، جنگلداری و بیابان‌زدایی، سازوکار «طرح‌محور» برای مشارکت بهره‌برداران محلی را پیش‌بینی کرده‌اند. - برنامه‌های مشارکتی متعارف: طرح مرتعداری، طرح مدیریت جامع حوزه آبخیز، طرح‌های بیابان‌زدایی و نهال‌کاری، تفاه