راهنمای حقوقی کاشت درخت در اراضی مشمول منابع طبیعی و مراحل معمول دریافت مجوز هشدار مقدماتی: - هرگونه اقدام در اراضی ملی و منابع طبیعی بدون مجوز مراجع ذیصلاح، حتی با نیت احیاء و درختکاری، میتواند تخلف یا جرم محسوب شود و به قلع و قمع، جریمه و تعقیب کیفری منتهی شود. - مبنا: قانون ملی شدن جنگلها و مراتع (1341)، قانون حفاظت و بهرهبرداری از جنگلها و مراتع (مصوب 1346 با اصلاحات بعدی)، قانون افزایش بهرهوری بخش کشاورزی و منابع طبیعی، قانون جلوگیری از خردشدن اراضی کشاورزی، و آییننامهها و دستورالعملهای سازمان منابع طبیعی و آبخیزداری کشور (وزارت جهاد کشاورزی). تفکیک اولیه اراضی 1) اراضی ملی و منابع طبیعی: - جنگلها، مراتع، بیشهزارها و اراضی ملی طبق ماده 1 قانون ملی شدن و ماده 2 قانون حفاظت و بهرهبرداری در اختیار دولت (عمومی) است. - هرگونه احداث، غرس، تغییر کاربری، بوتهکنی یا چرای خارج از ظرفیت بدون مجوز ممنوع است (مواد 20، 42، 48 قانون حفاظت و بهرهبرداری و مواد مرتبط قانون مجازات اسلامی بخش تعزیرات محیطزیست). 2) مستثنیات اشخاص: - اگر پلاک جزء مستثنیات اشخاص باشد (اراضی احراز شده به نفع مالک در جریان تشخیص/تفکیک)، اصولاً کاشت درخت نیازمند رعایت ضوابط کاربری اراضی کشاورزی و محیطزیست است و در برخی موارد از جهاد کشاورزی و منابع طبیعی استعلام میشود. اما سؤال شما ناظر به اراضی مشمول منابع طبیعی (ملی) است. مرجع صلاحیتدار - سازمان منابع طبیعی
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری