چه گونه‌هایی برای کاشت در اراضی طبیعی مجازند؟

پاسخ کلی و کاربردی (با استناد به مقررات ایران): 1) اصل ممنوعیت تصرف و تغییر کاربری بدون مجوز - اراضی ملی و مراتع و جنگل‌ها مشمول قوانین منابع طبیعی‌اند و هرگونه غرس، کشت، بوته‌کاری یا تغییر پوشش گیاهی بدون مجوز دستگاه متولی ممنوع است. - مستند: قانون ملی شدن جنگل‌ها و مراتع 1341؛ قانون حفاظت و بهره‌برداری از جنگل‌ها و مراتع 1346 و اصلاحات بعدی؛ قانون حفاظت و بهسازی محیط زیست 1353؛ قانون جلوگیری از خردشدن اراضی کشاورزی و قانون حفظ کاربری اراضی زراعی و باغ‌ها (در صورت تداخل کاربری). 2) مرجع صدور مجوز و طرح فنی - متولی: سازمان جنگل‌ها، مراتع و آبخیزداری کشور (ادارات کل منابع طبیعی و آبخیزداری استان‌ها). - هرگونه کاشت در اراضی ملی/مرتع/جنگل باید ذیل یک طرح مصوب (طرح مرتعداری، طرح جنگلداری، طرح بیابان‌زدایی، طرح احیای آبخیزداری، یا پروژه غرس مشارکتی) با نقشه، گونه‌گزینی، تراکم، فاصله کاشت، زمان‌بندی و برنامه مراقبت باشد. - بدون طرح و مجوز، اقدام به کاشت—even با نیت احیا—می‌تواند مصداق تصرف عدوانی یا تخریب منابع طبیعی تلقی شود. مستند: مواد 20، 42، 48 و 55 قانون حفاظت و بهره‌