پاسخ بهصورت فشرده و حقوقی 1) تعریف حرمت ابدی در نکاح - حرمت ابدی یعنی ایجاد ممنوعیت دائمی برای ازدواج میان دو شخص، بهگونهای که هیچگاه امکان نکاح صحیح بین آنان وجود نداشته باشد. مبنای آن میتواند نسب، سبب، رضاع (شیرخوارگی)، یا ارتکاب برخی اعمال خاص باشد. - مبانی قانونی: مواد 1045 تا 1057 قانون مدنی؛ همچنین مواد مربوط به رضاع در قانون مدنی (مواد 1046 و 1047)، و قواعد فقهی شیعه که قانونگذار از آن تبعیت کرده است. 2) مصادیق حرمت ابدی الف) به سبب نسب (قرابت نسبی) – ماده 1045 قانون مدنی - ازدواج با مادر، مادرِ مادر و اجداد هر قدر بالا برود. - ازدواج با دختر، نوه (دخترِ پسر یا دختر)، الی غیرالنهایه. - ازدواج با خواهر، عمه، خاله، دخترِ برادر، دخترِ خواهر. - ازدواج با جمعی از محارم نسبی دیگر مطابق اطلاق ماده 1045. ب) به سبب سبب (قرابت سببی) – ماده 1047 قانون مدنی - ازدواج با همسر پدر (نامادری) و همسر اجداد پدری؛ ازدواج با همسر پسر (عروس) و همسر اولاد؛ این حرمت دائمی است. - ازدواج با پدرزن و مادرزن، و نیز با داماد و عروس از حیث حرمت مصاهرتی؛ اصل حرمت ابدی بهواسطه نزدیکی صحیح یا باطل تحقق مییابد. نکته: حرمت سببی ناشی از صرف عقد بدون نزدیکی در برخی موارد محل بحث است؛ در مورد مادرزن، قانونگذار حرمت را مطلق دانسته است. ج) به سبب رضاع (شیرخ
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
