پاسخ کوتاه: شهرداریها موظفاند طرحها و پروژههای عمرانی را بر مبنای اسناد بالادستی (طرح جامع و تفصیلی)، نیاز عمومی و اضطرار، توجیه فنی–اقتصادی، امکانسنجی مالی و انطباق با بودجه مصوب، و پس از طی فرآیند تصویب در شورا و نظارت مراجع قانونی، اولویتبندی کنند. منابع مالی نیز بر اساس قانون شهرداری، قانون بودجه و آییننامهها از محل درآمدهای عمومی (عوارض و بهای خدمات)، اوراق و تسهیلات، مشارکت و BOT/PPP، بودجههای ملی و استانی، و تهاتر تأمین میشود. هر منبع، قواعد اختصاص و سقف تعهد خاص خود را دارد و نیازمند مجوز شورایی و در مواردی تأیید وزارت کشور و سازمان برنامهوبودجه است. توضیح مرحلهای و مستند: 1) چارچوب قانونی و اسناد مبنا - قانون شهرداری مصوب 1334 و اصلاحات بعدی: مواد مرتبط با تنظیم بودجه، اجرای طرحهای عمرانی و اخذ عوارض و بهای خدمات. - قانون شوراهای اسلامی کشور و انتخاب شهرداران (مصوب 1375 و اصلاحات): تصویب برنامه و بودجه شهرداری و نظارت شورا. - قانون مالی شهرداریها و دستورالعملهای وزارت کشور: نظامنامه بودجهریزی، طبقهبندی درآمد–هزینه، تشخیص–تعهد–تسجیل–وصل. - قانون برنامه پنجساله و قوانین بودجه سنواتی: قواعد انتشار اوراق، مشارکت عمومی–خصوصی، تخصیصهای ملی و ردیفهای تملک داراییهای سرمایهای. - طرحهای توسعه شهری: طرح جامع و تفصیلی و مصوبات کمیسیون ماده 5؛ هر پروژه باید با این اسناد انطباق داشته باشد. - قانون برگزاری مناقصات (1383) و قانون الحاق (PPP): نحوه انتخاب پیمانکار/م
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
