راهنمای عملی محاسبه و پرداخت عوارض شهرداری برای املاک تجاری و تفاوت آن با مالیات 1) تفاوت عوارض با مالیات در املاک تجاری - ماهیت حقوقی: - عوارض: بهای خدمات و تکلیف محلی است که از سوی شوراهای اسلامی شهر تصویب و توسط شهرداری وصول میشود. مبنای قانونی: اصل 100 قانون اساسی، مواد 71 و 77 قانون شوراها، ماده 30 و 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب 1387 و قانون پایانههای فروشگاهی و سامانه مؤدیان و قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب 1400. عوارض، اختصاصاً برای تأمین هزینههای اداره شهر، نگهداشت و خدمات شهری هزینه میشود. - مالیات: تکلیف عمومی و ملی است که توسط قانونگذار (مجلس) وضع و توسط سازمان امور مالیاتی وصول میگردد. مبانی: قانون مالیاتهای مستقیم (بهویژه مالیات بر اجاره املاک تجاری، ماده 53 به بعد)، قانون مالیات بر ارزش افزوده 1400 (برای عرضه کالا/خدمات و برخی املاک)، و سایر قوانین مالیاتی. - مرجع وضع و وصول: - عوارض: شوراهای اسلامی شهر وضع مقررات محلی (مصوبات عوارض)؛ شهرداری وصولکننده. مصوبات باید به تأیید هیئت تطبیق برسد و وفق ماده 92 قانون تشکیلات، وظایف و انتخابات شوراها قابل اعتراض در دیوان عدالت اداری است. - مالیات: صرفاً با قانون مصوب مجلس؛ سازمان امور مالیاتی کشور مرجع وصول و رسیدگی. - قلمرو و مصادیق رایج در املاک تجاری: - عوارض: عوارض سالانه نوسازی و عمران شهری (بر املاک بناشده)، عوارض کسب و پیشه/پروانه کسب، بهای خدمات صنفی، عوارض تابلو و تبلیغات سردرب، عوارض بهای مدیریت پسماند تجاری، عوارض تغییر کاربری، عوارض صدور/تمدید پروانه ساختمانی یا پایانکار، عوارض پارکینگ، و در موارد خاص عوارض ارزش افزوده ناشی از اجر
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
