پاسخ کوتاه: اصل بر محرمانگی سوابق پزشکی (از جمله بستری در بیمارستانهای اعصاب و روان) است و افشای آن فقط در حدود قانون و با رضایت بیمار یا حکم/الزام قانونی مجاز است. دسترسی اشخاص و نهادها محدود و مبتنی بر ضرورت قانونی، درمانی یا قضایی است. 1) مبانی قانونی محرمانگی - اصل 22 قانون اساسی: حیثیت و حقوق اشخاص مصون است مگر به حکم قانون. - ماده 648 قانون مجازات اسلامی (تعزیرات): افشای اسرار حرفهای (از جمله اسرار پزشکی) توسط پزشک، پرستار، ماما و… بدون مجوز شرعی/قانونی جرم است. - ماده 58 قانون حمایت حقوق بیماران و آییننامه حقوق بیمار (مصوب وزارت بهداشت): اطلاعات پزشکی بیمار محرمانه است و افشا فقط با رضایت آگاهانه بیمار یا در مواردی که قانون مقرر کرده مجاز است. - مقررات سازمان نظام پزشکی و آییننامه اخلاق پزشکی: تأکید بر رازداری و محدود کردن دسترسی به “حداقل لازم”. - قانون حفاظت از دادهها بهطور خاص در ایران جامع نیست، اما رویه حقوقی و بخشنامههای وزارت بهداشت و استانداردهای HIS نیز بر محرمانگی تأکید دارند. 2) چه کسانی دسترسی دارند؟ الف) خود بیمار - صاحب حق دسترسی و دریافت پرونده یا خلاصه پرون
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری