پاسخ کوتاه: سابقه بستری در بیمارستان اعصاب و روان بهخودیخود به معنی سلب مسئولیت کیفری یا عدم اهلیت حقوقی نیست. در فرایند دادرسی، این سابقه بهعنوان یکی از قرائن برای احراز وضعیت «تمییز و اختیار» (در امور کیفری) یا «اهلیت» (در امور مدنی) ارزیابی میشود. معیار نهایی، وجود اختلال مؤثر در زمان ارتکاب جرم/انجام عمل حقوقی است که با نظر کارشناسی پزشکی قانونی و مستندات درمانی احراز میشود. توضیح تفصیلی: 1) در دعاوی کیفری - فقدان اراده و تمییز در زمان ارتکاب: مطابق ماده 149 قانون مجازات اسلامی 1392، هرگاه مرتکب در زمان ارتکاب دچار اختلال روانی بوده بهنحوی که فاقد اراده یا قوه تمییز باشد، مسئولیت کیفری ندارد. سابقه بستری، قرینهای برای بررسی این موضوع است ولی کفایت نمیکند؛ باید ارتباط زمانی و علّی میان اختلال و عمل مجرمانه احراز شود. - کاهش مسئولیت (جنون ادواری/اختلالات اثرگذار): در مواردی که اختلال روانی به حد سلب اراده و تمییز نرسد اما بر قوه تصمیمگیری مؤثر باشد، دادگاه میتواند آثار تخفیف یا تبدیل مجازات را
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری