جرم اعمال نفوذ در حقوق کیفری ایران به معنای سوءاستفاده از جایگاه، ارتباطات یا نفوذ واقعی یا متصوّر نزد مقامات و کارکنان دولت برای تحصیل نفع یا امتیاز ناروا برای خود یا دیگری است. این جرم هم در قانون مجازات اسلامی و هم در قوانین خاص ضد فساد مورد توجه قرار گرفته است و به جهت لطمه به عدالت اداری، برابری شهروندان و اعتماد عمومی، از جرایم مهم اداری-اقتصادی محسوب میشود. مبانی قانونی (به اختصار) - قانون مجازات اسلامی (تعزیرات): مواد مرتبط با رشاء و ارتشاء، اعمال نفوذ و وساطت ناروا نزد مقامات (حسب مورد با تفسیر قضایی). در رویه، اعمال نفوذ ناروا معمولاً در پیوند با عناوینی چون ارتشاء، کلاهبرداری یا تحصیل مال نامشروع نیز تعقیب میشود. - قانون رسیدگی به تخلفات اداری: برای کارمندان دولت که از نفوذ اداری خود سوءاستفاده میکنند، ضمانت اجراهای انضباطی. - قانون ارتقای سلامت نظام اداری و مقابله با فساد و قانون انتشار و دسترسی آزاد به اطلاعات: شفافیت، تضاد منافع، و پیشگیری ساختاری. - قانون حمایت از آمران به معروف و ناهیان از منکر و نیز دستورالعملهای قوه قضاییه درباره حمایت از گزارشگران فساد: حمایت از افشاگران. - قوانین خاص مانند قانون منع مداخله وزرا و نمایندگان مجلس و کارمندان در معاملات دولتی، و قواعد تضاد منافع در نهادهای ناظر. ارکان جرم اعمال نفوذ (به طور خلاصه) 1) رکن
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری