پاسخ کوتاه و کاربردی تعریف و ویژگیهای راه عمومی در قانون ایران: - تعریف حقوقی: مطابق ماده ۱ قانون ایمنی راهها و راهآهن مصوب ۱۳۴۹ و قانون نحوه احداث پروژههای عمرانی بخش راه و ترابری، راه عمومی راهی است که برای استفاده عموم مردم باز است و نگهداری آن بر عهده دولت یا شهرداریها یا سایر مراجع عمومی است. همچنین بند «الف» ماده ۱ آییننامه راهها (وزارت راه و شهرسازی) راهها را به آزادراه، بزرگراه، راه اصلی، فرعی و روستایی تقسیم میکند که همگی در زمره راههای عمومیاند. - مالکیت و مدیریت: - غالباً در مالکیت عمومی/دولتی است (اموال عمومی موضوع ماده ۲۶ قانون مدنی و مواد ۲۴ و ۲۵ قانون مدنی درباره مشترکات عمومی). تصرف و تملک خصوصی بر بستر و حریم راه عمومی جز با مجوز قانونی ممکن نیست. - ا
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری