ایجاد راه عمومی (راههای متعلق به عموم و قابل استفاده برای همه) در حقوق ایران سازوکار مشخصی دارد و معمولاً از سه طریق محقق میشود: احداث توسط دولت/شهرداری، تملک و تبدیل راههای موجود به معابر عمومی، و تعهدات ناشی از تفکیک و عمران اراضی توسط مالکان. خلاصه حقوقی و مستندات: 1) مبنای قانونی و تعاریف - ماده 24 قانون مدنی: معابر و شوارع عامه از مشترکات عمومی است و ملک خاص کسی نیست. - مواد 132–133 قانون مدنی: حق عبور و راهدادن در املاک خصوصی قواعد خاص دارد (برای راههای اختصاصی و ارتفاقی). - قانون شهرداری (مصوب 1334 و اصلاحات بعدی) بهویژه: - بند 1 و 20 ماده 55: ایجاد و توسعه معابر و حفظ و نگهداری آنها از وظایف شهرداری است. - ماده 101 (اصلاحی 1390): ضوابط تفکیک اراضی داخل محدوده و نحوه تأمین معبر عمومی و فضاهای خدماتی. - قانون زمین شهری (در محدودهها و حریم مصوب): تأمین معابر در طرحها. - قوانین و طرحهای جامع/تفصیلی شهرسازی: تعیین و تصویب شبکه معابر عمومی. 2) طرق ایجاد راه عمومی الف) احداث مستقیم توس
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
