ضامن در برابر کدام تعهدات مسئول است و حدود مسئولیت او چیست؟

پاسخ کوتاه و کاربردی - اصل موضوع: «ضمانت» در قراردادهای نظامی (اعم از پیمانکاری، تأمین تجهیزات، خدمات فنی) تابع قواعد عمومی ضمانت در حقوق ایران است، مگر آنکه قانون خاص نظامی یا مفاد قرارداد خلاف آن را مقرر کرده باشد. مبانی اصلی در قانون مدنی (مواد 684 تا 723 درباره ضمان، و قواعد تعهدات) و قواعد عمومی قراردادها (مواد 10، 219، 221، 222، 230) است. در معاملات دولتی/نظامی همچنین مقررات مالی و معاملات دولتی، آیین‌نامه‌ها و شرایط عمومی پیمان‌های سازمان‌های نظامی لازم‌الاجراست. - موضوع تعهدات قابل ضمانت: تعهدات مالی و قابل تقویم به پول (دین یا خسارت‌های مالی) قابل ضمانت‌اند. ضمانت انجام تعهد (Performance Guarantee) و ضمانت حسن انجام کار/حسن انجام تعهد (Warranty/Good Performance) رایج است. - طبق ماده 684 ق.م، ضمان عقدی است که به موجب آن شخص مالی را که بر ذمه دیگری است به عهده می‌گیرد. بنابراین موضوع باید «دین» باشد. تعهدات غیرمالی محض (مانند انجام عمل شخصی غیرقابل جانشینی) مستقیماً قابل انتقال به ذمه ضامن نیست، اما می‌توان ضمانت پرداخت وجه التزام یا خسارت ناشی از عدم انجام آن عمل را پذیرفت. - دامنه و حدود مسئولیت ضامن: 1) حدود قراردادی: اصل، تبعیت مسئولیت ضامن از مفاد قرارداد ضمان و سند تضمین است. هرآنچه در قرارداد/ضمان‌نامه قید شود ملاک است (اصل حاکمیت اراده، ماده 10 ق.م و ماده 219). اگر ضمانت‌نامه صر