پاسخ حقوقی (با استناد به قوانین ایران) 1) تعریف «هبه» و شرایط آن - هبه در حقوق ایران عبارت است از تملیک رایگان مال از سوی واهب (دهنده) به متهب (گیرنده)؛ ماده 795 قانون مدنی: «هبه عقدی است که به موجب آن یک نفر مالی را مجاناً به کس دیگری تملیک میکند.» - شرایط اساسی: - ایجاب و قبول (تراضی طرفین)؛ هبه عقد است. - قبض: تا وقتی عین موهوبه به قبض متهب نرسد، هبه تحقق کامل نمییابد (ماده 798 ق.م.). پس هدیهای که داده شده ولی تحویل نشده، هبه کامل نیست. - اهلیت طرفین و مالکیت واهب بر مال. - امکان رجوع از هبه: - اصل بر قابلیت رجوع است مگر در موارد منع قانونی (ماده 803 ق.م.). - مواردی که رجوع ممکن نیست (مواد 803 تا 807 ق.م.): - هبه به نزدیکانِ دارای قرابت نسبی در خط مستقیم (پدر/مادر به فرزند و بالعکس)؛ - هبه معوض (در برابر عوضی هرچند غیرمعادل)؛ - تلف عین موهوبه یا انتقال آن به ثالث یا تغییر ماهیت/وضعیت عمده آن؛ - وجود مانع قانونی یا شرط عدم رجوع؛ - مرگ واهب یا متهب (پس از فوت، حق رجوع ساقط میشود). - نحوه رجوع: با اراده واهب و اعلام به متهب؛ در صورت امتناع متهب از استرداد، طرح دعوای «رجوع از هبه و استرداد عین موهوبه» در دادگاه حقوقی محل اقامت خوانده ی
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری