پاسخ کوتاه: اصل بر لزوم هبه پس از قبض است و در عقد موقت (صیغه) نیز هدایا در حکم هبه یا عوض مستقل تلقی میشوند. پسگرفتن هدایا فقط در چارچوب احکام «هبه» و استثنائات قانونی ممکن است. مدارک کلیدی: اثبات ماهیت هدیه (هبه/عوض)، اثبات قبض و وجود عین موهوبه، اثبات قابلرجوع بودن هبه (عدم قرابت نسبی، عدم هبه معوض یا سقوط رجوع)، و نبود تلف/انتقال. پیامها، رسیدها، شهادت، پرینت بانکی، عکسها، و اقرار طرف مقابل ادله مؤثرند. تحلیل حقوقی: - ماهیت حقوقی هدایا در صیغه موقت: - اگر به عنوان «هبه» داده شده باشد، تابع باب هبه قانون مدنی است (مواد 795 تا 807). - اگر هدیه در واقع «عوض» نکاح (ما به ازای رابطه یا شرط ضمن عقد) باشد، رجوع به آن به عنوان هبه دشوار است؛ زیرا جنبه معاوضی پیدا میکند و عرفاً هبه معوض یا عوض عقد تلقی میشود که رجوعپذیر نیست مگر در شرایط خاص. - مهر تابع مقررات نکاح است و قابل رجوع نیست مگر در موارد انحلال خاص و قبل از نزدیکی (مواد 1082، 1092 قانون مدنی). هدایا غیر از مهر، اصولاً هبه محسوب میشوند. - شرایط رجوع از هبه (مواد 803 تا 807 قانون مدنی): - تحقق قبض: بدون قبض، هبه لازم نمیشود
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
