پاسخ حقوقی (با استناد به قوانین ایران) مبنای حقوقی: - قواعد حاکم بر هبه در قانون مدنی ایران (مواد 795 تا 807) معیار اصلی بازپسگیری هدایا (هبه) در روابط زوجین—including صیغه موقت—است. هدیهای که یکی از طرفین (واهِب) به دیگری (مُوهَبله) میدهد، در اصل قابل رجوع است مگر در موارد استثنایی. - هدایا ممکن است: 1) هبه غیرمعوض (بدون عوض)، 2) هبه معوض (مشروط به دادن عوض)، 3) مشمول مقررات خاص به اعتبار نوع رابطه یا وضعیت مال (مثلاً عین موجود، تلف شده، منتقل شده). اصل قابلیت رجوع: - ماده 803 قانون مدنی: «بعد از قبض، واهب میتواند با بقای عین موهوبه از هبه رجوع کند، مگر در مواردی که قانون منع کرده است.» - بنابراین اگر عین هدیه هنوز موجود و در مالکیت مُوهَبله است، اصل بر امکان رجوع است. موارد ممنوعیت رجوع (مواردی که واهب نمیتواند هدیه را پس بگیرد): 1) هبه معوض: - ماده 803 صدر و بنای فقهی: اگر هبه معوض باشد و مُوهَبله عوض را داده باشد، رجوع ممکن نیست؛ مگر عوض پرداخت نشده باشد که در این صورت تا قبل از پرداخت عوض، واهب میتواند رجوع کند. 2) تلف یا تغییر ماهیت عین موهوبه: - ماده 804
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
