پاسخ کوتاه: در حقوق ایران، «قبض» شرط تحقق و تکمیل هبه است. تا وقتی عین موهوبه به قبض متهب (هدیهگیرنده) داده نشده، هبه واقع نشده یا لااقل نافذ و لازمالاثر نمیشود و واهب میتواند منصرف شود. پس از قبض، اصل هبه محقق است؛ اما در هبه غیرمعوض اصولاً قابل رجوع است مگر در موارد منع رجوع. در نکاح موقت، اگر هبه به قصد معوض یا با موانع رجوع همراه نباشد، پس از قبض هم امکان رجوع طبق شرایط قانون وجود دارد. تحلیل حقوقی با استناد به قوانین: - ماهیت هبه و نقش قبض: - ماده 795 قانون مدنی: «هبه عقدی است که به موجب آن یک نفر مالی را مجاناً به دیگری تملیک میکند. تملیککننده را واهب و طرف دیگر را متهب و مالی را که مورد هبه است، عین موهوبه میگویند.» - ماده 798 قانون مدنی: «هبه واقع نمیشود مگر با قبول و قبض متهب.» - ماده 799: «قبض متهب وقتی مؤثر است که موهوبه تحت اختیار واهب باشد...» (دلالت بر اینکه تحویل و امکان استیلا شرط است) - نتیجه: صرف ایجاب و قبول
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری