مبنای اصلی در ایران، قانون شهرداری، قانون نظام مهندسی و کنترل ساختمان، مقررات ملی ساختمان و آییننامه اجرایی ماده ۱۰۰ است. این منابع، ضوابط ایمنی و اختیارات برخورد با بناهای خطرناک را تعیین میکنند. پاسخ کوتاه: مبنای قانونی الزام به تخریب ساختمانهای ناایمن، مجموعهای از قوانین عام و خاص در حوزه ایمنی، شهرسازی، مقررات ملی ساختمان، و مدیریت بحران است. مهمترین منابع: قانون شهرداری و آییننامه اجرایی آن، قانون نظام مهندسی و کنترل ساختمان و مقررات ملی ساختمان (بهویژه مبحث ۲۲ و ۱۹ و ۳)، قانون تعاریف و ضوابط تقسیمات کشوری و طرحهای توسعه شهری (طرح تفصیلی و ضوابط ماده ۱۰۰ و کمیسیونهای آن)، قانون ایمنی راه و ساختمانها، قانون مدیریت بحران کشور، قانون مجازات اسلامی (باب ضمان و افعال مضر به غیر)، و آییننامهها/بخشنامههای شورایعالی شهرسازی و معماری و شورایعالی حفاظت فنی و وزارت کشور. در ادامه جزئیات و استنادات عملی: 1) قانون شهرداری و آییننامههای مرتبط - ماده 55 قانون شهرداری: تکلیف شهرداری به حفظ بهداشت و ایمنی عمومی، رفع خطر و مزاحمت از شهر. ذیل وظایف شهرداری، اختیار «رفع خطر» از بناهای «در حال تخریب» یا «خطرناک» تصریح شده است. در موارد فوری، شهرداری میتواند رأساً اقدام کند و هزینهها را از مالک وصول نماید. - ماده 100 قانون شهرداری و تبصرهها: رسیدگی به تخلفات ساختمانی در کمیسیون ماده 100. هرچند محور اصلی آن تخلفات پروانهای/اصولی است، اما در موارد عدم استحکام بنا یا تخلفات مؤثر بر ایمنی، کمیسیون میتواند رأی به قلع بنا یا بخشهای ناایمن صادر کند. - تبصره
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری