پاسخ بهصورت راهنمای عملی و مستند به قوانین خلاصه تفاوت - تخریب اداری: تصمیم اداری (شهرداری/کمیسیونها/ستاد مدیریت بحران) برای رفع خطر فوری یا اجرای ضوابط شهرسازی، با اتکاء به اختیارات قانونی مدیریت شهری. در موارد فوریت، بدون نیاز به حکم دادگاه، اما مقید به تشریفات قانونی و امکان اعتراض. - تخریب قضایی: دستور یا حکم مرجع قضایی پس از رسیدگی ترافعی. زمانی بهکار میرود که فوریت وجود ندارد یا اختلاف جدی است، یا امکان اعمال قهر اداری محدود است. اجرای آن بر عهده ضابطان با نظارت قضایی است. مبنای حقوقی و فرآیند هر کدام 1) تخریب اداری - مبانی قانونی: - ماده 55 قانون شهرداری (بند 14 و 20): تکلیف شهرداری به جلوگیری از سد معبر، رفع خطر و حفظ بهداشت و ایمنی؛ اختیار اقدام فوری برای رفع خطر از بناهای خطرناک. - ماده 100 قانون شهرداری و آییننامهها: رسیدگی به تخلفات ساختمانی توسط کمیسیون ماده 100 و صدور رأی مبنی بر قلع و قمع (تخریب) یا جریمه. اجرای رأی با شهرداری است. - قانون ایمنی، حفاظت و بهداشت کار (در مورد اماکن کار) و مقررات ملی ساختمان (مبحث 21 ایمنی حریق، مبحث 22 نگهداری) بهعنوان ضوابط فنی استنادی. - قانون مدیریت بحران کشور (مصوب 1398): امکان اقدامات فوری برای پیشگیری و مقابله با خطرات قریبالوقوع. - موارد کاربرد: - الف) رفع خطر فوری: ساختمان در شرف ریزش/خطر جدی برای عموم. شهرداری پس از اخطار کتبی و در صورت استنکاف مالک میتواند رأساً اقدام به تحکیم، مسدودسازی یا تخریب قسمتهای خطرناک کند. در این حالت، فوریت میتواند نیاز به اخذ حکم قضایی را منتفی کند، اما باید مستندات فنی و صورتجلسه
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
