پاسخ کوتاه: مبنای قانونی طرح تفصیلی، قانون تغییر نام وزارت آبادانی و مسکن به وزارت مسکن و شهرسازی و تعیین وظایف آن (مصوب ۱۳۵۳) و بهویژه قانون اصلاح قانون تأسیس شورای عالی شهرسازی و معماری ایران (مصوب ۱۳۵۱ با اصلاحات بعدی) است؛ بهعلاوه، آییننامه نحوه بررسی و تصویب طرحهای توسعه و عمران (جامع و تفصیلی) شهری و مقررات شهرسازی (مصوب هیأت وزیران) و طرح جامع مصوب هر شهر، مبنای تهیه و تصویب طرح تفصیلی محسوب میشوند. مراجع تصویب معمولاً کمیسیون ماده ۵ (در چارچوب طرح جامع و سیاستهای شورای عالی شهرسازی و معماری) هستند. توضیح مبسوط و کاربردی: 1) تعاریف و جایگاه حقوقی - طرح جامع (ساختاری-راهبردی یا جامع سنتی): سند بالادست توسعه و عمران شهر که سیاستها و ضوابط کلی استفاده از اراضی، تراکمها و شبکه اصلی را تعیین میکند. - طرح تفصیلی: نقشهها و ضوابط دقیق کاربری اراضی، تراکم ساختمانی، تعداد طبقات، تراکم نفر/ساختمانی و شبکه معابر در مقیاس محلی که برای صدور پروانه ساختمانی و کنترل ساختوساز مستقیماً ملاک اجرا است. - جایگاه: طرح تفصیلی باید در چهارچوب طرح جامع مصوب تهیه و به تصویب مرجع صالح برسد؛ مغایرت اساسی با طرح جامع
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری