بهعنوان راهنمای حقوقی عملی در ایران، نصب هرگونه مانع (نیوجرسی، جداکننده، راهبند، استوپر، لیدار، تیرک، حفاظ و…) در معابر عمومی، اصولاً ممنوع است مگر با اخذ مجوز از مرجع صالح. مرجع صدور مجوز بسته به نوع معبر و محل قرارگیری متفاوت است: شهرداری (برای معابر شهری)، شورای ترافیک شهرستان/استان (برای موضوعات ترافیکی اثرگذار)، اداره راه و راهداری (برای راههای برونشهری)، و در موارد خاص پلیس راهور. مبنای حقوقی اصلی: قانون شهرداری (مواد 55 و 100)، قانون وصول برخی از درآمدهای دولت و مصرف آن در موارد معین، آییننامه راهنمایی و رانندگی و مصوبات شورایعالی ترافیک شهرها، آییننامه حفاظتی کارگاههای ساختمانی، و مقررات حریم راهها (قانون ایمنی راهها و راهآهن و آییننامه اجرایی آن). معیارهای اصلی که در ارزیابی درخواست مجوز بررسی میشود: 1) قانونی بودن و صلاحیت مرجع - احراز اینکه معبر «عمومی» است و تحت مدیریت چه مرجعی قرار دارد (شهرداری/راهداری/دهیاری). - انطباق درخواست با قوانین بالادستی (عدم مغایرت با حق عبور و مرور عمومی: اصل 22 و 40 قانون اساسی به صورت غیرمستقیم، ماده 55 قانون شهرداری دربار
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری