در عمل، صدور مجوزهای مربوط به تأسیس واحدهای تولیدی در مناطق روستایی «چندمرجعی» است و بسته به نوع فعالیت (صنعتی، کشاورزی/دامی، خدماتی، گردشگری روستایی، صنایعدستی و غذایی) و محل استقرار (داخل محدوده روستا، داخل یا خارج از بافت، در پهنههای کشاورزی/مرتع/حریمها) مراجع ذیربط تغییر میکند. اما بهطور خلاصه، مراجع اصلی و حلقههای کلیدی عبارتاند از: 1) درگاه ملی مجوزها و هیأت مقرراتزدایی - درگاه: درگاه ملی مجوزهای کشور (G4B.ir) مرجع واحد ثبت درخواست، پیگیری و استعلامات بیندستگاهی است. بسیاری از مجوزهای روستایی از این درگاه آغاز میشود. - پشتیبان قانونی: قانون اصلاح مواد ۱ و ۷ قانون اجرای سیاستهای کلی اصل ۴۴ قانون اساسی و مصوبات هیأت مقرراتزدایی (از جمله آییننامههای مرتبط با درگاه ملی مجوزها). 2) فرمانداری/بخشداری و دهیاری (حکمرانی محلی) - نقش: تطبیق با طرحهای هادی روستایی، معرفی به دستگاههای بخشی، اخذ استعلامات محلی (جاده، برق، آب، گاز، مخابرات)، و صدور پروانه ساختمانی روستایی از طریق دهیاری در چارچوب طرح هادی. - مستند: قانون شوراها و دهیاریها؛ آییننامه اجرایی تأسیس دهیاریها؛ دستورالعملهای بنیاد مسکن درباره طرحهای هادی. 3) بنیاد مسکن انقلاب اسلامی (طرح هادی روستایی و ضوابط ساختوساز) - نقش: تعیین کاربری و ضوابط ساخت در محدوده
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری