پاسخ کوتاه و عملی (با استناد حقوقی): 1) مبنای قانونی و مرجع صلاحیت - اصل 50 قانون اساسی و قانون حفاظت و بهسازی محیط زیست مصوب 1353 (مواد 6 و 15) و آییننامه اجرایی قانون نحوه جلوگیری از آلودگی هوا و همچنین «آییننامه اجرایی قانون هوای پاک» مرجع الزام به اخذ مجوز زیستمحیطی هستند. - مرجع تخصصی: سازمان حفاظت محیط زیست (سازمان محیطزیست) و ادارات کل محیطزیست استان. برای آب و فاضلاب، شرکت آب منطقهای/اداره کل آب استان و شرکت آب و فاضلاب روستایی نیز ذیمدخلاند. برای پسماند، شهرداری/دهیاری و بخشداری ذیمدخل بوده و مرجع نظارتی عالی «سازمان محیطزیست» است (طبق قانون مدیریت پسماند 1383). 2) فهرست اصلی استعلامها/مجوزهای زیستمحیطی که معمولاً لازم است - استعلام امکانسنجی استقرار (جانمایی): از اداره کل محیطزیست استان؛ بر اساس ضوابط استقرار صنایع (آخرین نگارش ابلاغی سازمان محیطزیست). نتیجه: موافقت یا عدم موافقت با استقرار، با ذکر حریمها و الزامات. - ارزیابی اثرات زیستمحیطی (EIA): برای واحدهایی که در فهرست مشمول ارزیابی قرار دارند (موضوع ماده 2 قانون حفاظت و بهسازی و مصوبات هیأت وزیران/شورای عالی حفاظت محیطزیست). پروژههای با مقیاس یا نوع
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری