جرح شاهد در آیین دادرسی به معنای خدشه وارد کردن به اعتبار و صلاحیت شاهد برای ادای شهادت است؛ یعنی طرف دعوا با استناد به جهات قانونی ثابت میکند که شهادت شاهد از نظر قانونی یا اخلاقی قابل اعتماد نیست یا اصولاً قابلیت استناد ندارد. هدف از جرح، صیانت از دادرسی عادلانه و جلوگیری از تأثیرگذاری شهادتهای معیوب یا مغرضانه بر رأی دادگاه است. مبنای قانونی: - در دعاوی مدنی: مواد 177 تا 187 قانون آیین دادرسی مدنی و مواد 1313 و 1315 قانون مدنی درباره شرایط شاهد و ارزیابی شهادت. - در دعاوی کیفری: مواد 199، 203، 208، 210 و بهویژه مواد مربوط به تحقیق از شهود و تکلیف دادگاه به سنجش اعتبار شهادت در قانون آیین دادرسی کیفری 1392 (از جمله مواد 199، 211، 214، 215) و ماده 178 همان قانون درباره جهات رد شاهد در مرحله تحقیقات و دادگاه. همچنین ماده 171 و 172 قانون
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
