مهم‌ترین جهات جرح شاهد کدام‌اند؟

جرح شاهد یعنی تردید در صلاحیت یا بی‌طرفی شاهد به استناد جهاتی که قانون تعیین کرده است. در آیین دادرسی مدنی و کیفری ایران جهات جرح تا حد زیادی مشابه‌اند. مهم‌ترین جهات به اختصار: 1) فقدان بلوغ و رشد - شاهد باید بالغ باشد. شهادت صغیر پذیرفته نیست (مواد 177 و 178 قانون مجازات اسلامی 1392 در قواعد عام بینه؛ ماده 199 ق.آ.د.ک در ارزیابی ادله؛ رویه مدنی: ملاک ماده 1313 قانون مدنی در اهلیت). - در دعاوی مالی، رشد در اعتبار تشخیص و فهم موضوع نیز اهمیت دارد. 2) عدم عقل (جنون یا اختلال مؤثر) - شهادت مجنون، یا شخصی که در زمان ادای شهادت فاقد قوه تمییز است، معتبر نیست (مواد 1211 و 1213 قانون مدنی؛ قواعد عام شهادت در ق.م.ا). 3) نداشتن ایمان/عدالت یا سوءشهرت به فسق - در امور کیفریِ مستند به بینه، عدالت و وثاقت شاهد شرط است (مواد 177، 178، 180 قانون مجازات اسلامی). سوءشهرت به فسق یا ارتکاب آشکار گناه از موجبات جرح است. - در دعاوی مدنی و کیفری تعزیری که قاضی از مجموع قرائن علم حاصل می‌کند،