پاسخ عملی و مختصر از منظر وکیل دادگستری ایران جرح شهود یعنی تضعیف اعتبار شهادت با اثبات مواردی که قانون آن را موجب بیاعتباری یا کاهش ارزش شهادت میداند. مبنای قانونی جرح و شرایط اعتبار شهادت عمدتاً در قانون آیین دادرسی کیفری (مواد ۱۹۹، ۲۱۱، ۲۱۲، ۲۱۴، ۲۱۵، ۲۱۷ ق.آ.د.ک مصوب ۱۳۹۲ و اصلاحات بعدی)، قانون مجازات اسلامی (مواد ۱۷۷ تا ۱۸۱ و نیز قواعد عام ادله)، و در امور حقوقی در قانون آیین دادرسی مدنی (مواد ۲۳۰، ۲۳۱ و مرتبط) قابل استناد است. ماده ۲۱۲ ق.آ.د.ک بهصراحت جرح و تعدیل شهود را میپذیرد و دادگاه را مکلف به رسیدگی میداند. همچنین قواعد کلی «موضوعیت داشتن جرح» و «ارتباط آن با عدالت، وثاقت، و عدم نفع شخصی شاهد» ملاک عمل است. زمان مناسب برای طرح جرح - پیش از آغاز استماع ماهوی شهادت: بهمحض معرفی شاهد از سوی طرف مقابل، اگر جهات جرح آشکار است (مثلاً قرابت نسبی/سببی مؤثر، ذینفع بودن، سابقه خصومت مؤثر، عدم اهلیت سنی/عقلی، محکومیت مؤثر بر عدالت)، بلافاصله طرح شود تا دادگاه ابتدا در اعتبار شاهد اظهارنظر کند. این امر از ورود محتوای مخرب به پرونده پیشگیری میکند. - حین استماع شهادت: اگر در جریان پرسش و پاسخ جهات جدید جرح ظاهر شد (ت
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری