عدم رعایت نصاب حضور و رأی‌گیری چگونه شناسایی و رفع می‌شود؟

در نقش وکیل، راهنمای عملی و مستند برای شناسایی و رفع ایرادات «نصاب حضور و نصاب رأی‌گیری» در صورتجلسات ثبت شرکت‌ها به شرح زیر است. منابع اصلی: لایحه قانونی اصلاح قسمتی از قانون تجارت 1347 (برای شرکت‌های سهامی)، قانون تجارت 1311 (برای سایر شرکت‌ها)، و دستورالعمل‌ها/بخشنامه‌های اداره ثبت شرکت‌ها. 1) مفهوم نصاب حضور و نصاب رأی - نصاب حضور: حداقل میزان حضور شرکا/سهامداران (به تعداد یا درصد سرمایه/سهام) که جلسه رسمیت می‌یابد. - نصاب رأی: حداقل میزان آرای موافق برای تصویب مصوبات. الف) شرکت‌های سهامی (عام/خاص) – مستند به لایحه 1347: - مجمع عمومی مؤسس: ماده 75 و 76 (تشکیل با حضور مؤسسین و پذیره‌نویسان؛ غالباً حدنصاب حضور بیش از 50% سهام؛ در صورت عدم حصول، دعوت دوم با نصاب پایین‌تر). - مجمع عمومی عادی: ماده 87 (دعوت اول: حداقل بیش از نصف سهامی که حق رأی دارند؛ دعوت دوم: با هر میزان از سهامداران حاضر رسمیت دارد). - نصاب رأی در مجمع عادی: ماده 88 (اکثریت نصف به علاوه یک آرای حاضر). - مجمع عمومی فوق‌العاده: ماده 84 (دعوت اول: دارندگان بیش از دو سوم سهامی که حق رأی دارند؛ دعوت دوم: بیش از نصف؛ در صورت عدم حصول، دعوت سوم: بیش از یک‌سوم). - نصاب رأی در مجمع فوق‌العاده: ماده 85 (تصویب با دو سوم آرای حاضر). - هیأت‌مدیره: ماده 120 و 122 (جلسات با حضور اکثریت اعضا رسمیت دارد؛ تصمیمات با اکثریت آرای حاضر). ب) شرکت با مسئولیت محدود – قانون تجارت 1311: - مجامع شرکا: مواد 106، 109، 111، 115