پاسخ کوتاه: در دعوای خلع ید نسبت به مالِ غیرمنقولِ موروثی، صرف استناد به «گواهی انحصار وراثت» برای اثبات ذینفع بودن ورثه کافی است، اما برای صدور حکم خلع ید، اثبات «مالکیت» خواهان لازم است. بنابراین معمولاً باید یکی از این طرق محقق شود: 1) صدور حکم یا گواهی «تحقق مالکیت وراث بر مال مورد دعوا» (از طریق اثبات مالکیت مورث و انتقال قهری به ورثه)، 2) ارائه مدرک رسمی مالکیت (سند رسمی مورث یا رأی تنفیذی)، 3) اقدام ولی/قیّم/مدیر ترکه/امین اموال در حدود اختیارات قانونی. به بیان دیگر، گواهی انحصار وراثت بهتنهایی اثباتکننده مالکیت عین مورد دعوا نیست، اما برای احراز سمت و حصه احتمالی ایشان کفایت دارد؛ دادگاه معمولاً احراز مالکیت عین را نیز مطالبه میکند. تحلیل حقوقی و مبانی قانونی: - مبنای دعوای خلع ید: دعوای خلع ید دعوایی است عینی-مالی بر رفع تصرف غیرمجاز از ملک متعلق به خواهان. شرط اصلی آن اثبات مالکیت خواهان بر عین است (مواد 30 و 31 قانون مدنی درباره حقوق مالک و منع تعرض؛ رویه قضایی مستقر
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری