تفاوت بازنشستگی با حالت اشتغال برای جانبازان چیست؟

تفاوت «بازنشستگی» با «حالت اشتغال» برای جانبازان، هم از نظر وضعیت استخدامی و هم از نظر نحوه محاسبه حقوق و مزایا مهم است. خلاصه و سپس جزئیات حقوقی: خلاصه تفاوت‌ها: - بازنشستگی: قطع رابطه استخدامی، برقراری «حقوق بازنشستگی» از صندوق بازنشستگی بر اساس سنوات قابل قبول و حقوق مبنا/معدل. افزایش‌های بعدی تابع مقررات بازنشستگان است. - حالت اشتغال: قطع رابطه استخدامی رخ داده، اما از نظر دریافت حقوق و مزایا، فرد همانند شاغل تلقی می‌شود و «حقوق حالت اشتغال» می‌گیرد که معمولاً معادل یا نزدیک حقوق و مزایای زمان اشتغال (با اعمال افزایش‌های شاغلین) است. این حالت مخصوص برخی ایثارگران در شرایط مقرر قانونی است و از صندوق/دستگاه پرداخت می‌شود نه لزوماً صندوق بازنشستگی. مبنای قانونی اصلی: - قانون جامع خدمات‌رسانی به ایثارگران (مصوب 1386 با اصلاحات بعدی)، به‌ویژه مواد 38، 39، 40، 48 و آیین‌نامه‌های اجرایی آن. - قانون حالت اشتغال مستخدمین شهید، جانباز و مفقودالاثر (مصوب 1372) و اصلاحات بعدی. - قانون مدیریت خدمات کشوری (مصوب 1386) مواد مرتبط با بازنشستگی و سنوات ارفاقی ایثارگران (مثل ماده 103 و تبصره‌ها، و ارجاعات ماده 106)، به‌علاوه آراء هیأت عمومی دیوان عدالت اداری درباره احتساب فوق‌العاده‌ها در حقوق بازنشستگی. - بخشنامه‌ها/آیین‌نامه‌های سازمان برنامه و بودجه، سازمان