پاسخ کوتاه: قرارداد شفاهی در حقوق ایران اصولاً معتبر است، بهشرط آنکه شرایط اساسی صحت معاملات (ماده 190 قانون مدنی) و قواعد شکلی خاص هر نوع عقد رعایت شود. مهمترین شرط، قابلیت اثبات در عمل است. توضیح کاربردی: برای صحت یک قرارداد شفاهی، وجود این شرایط لازم است: - قصد و رضا: طرفین با اراده آزاد و آگاهانه توافق کنند؛ بدون اکراه، اشتباه مؤثر یا تدلیس. مواد 190، 199، 200، 201، 438 قانون مدنی. - اهلیت طرفین: بالغ، عاقل و رشید باشند و ممنوعالمعامله نباشند. مواد 190، 210، 211، 212، 213 قانون مدنی. - معین بودن موضوع معامله: موضوع قرارداد معلوم، معین و قابل تسلیم/انجام باشد و نامشروع یا نامقدور نباشد. مواد 190، 214 تا
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
