تفاوت فسخ با انحلال توافقی چیست؟

تفاوت «فسخ» با «انحلال توافقی (اقاله)» در حقوق ایران 1) مبنای حقوقی - فسخ: حقی یک‌جانبه است که به استناد قانون یا شرط ضمن عقد اعمال می‌شود. مواد 396 به بعد قانون مدنی (خیارات) و ماده 439 به بعد درباره آثار فسخ قابل استناد است. - انحلال توافقی (اقاله): توافق دو طرف برای برهم زدن عقد است. ماده 283 قانون مدنی: “بعد از معامله طرفین می‌توانند به تراضی آن را اقاله و تفاسخ نمایند.” ماده 284 نیز موضوع و حدود اقاله را بیان می‌کند. 2) اراده و نحوه اعمال - فسخ: با اعلام اراده یک طرف (دارای حق فسخ) محقق می‌شود؛ نیاز به رضایت طرف مقابل ندارد. شرط است که حق فسخ وجود داشته باشد (قانونی یا قراردادی) و به‌موقع و مطابق تشریفات اعمال شود. - اقاله: حتماً نیازمند تراضی و توافق هر دو طرف است؛ بدون موافقت طرف مقابل واقع نمی‌شود. 3) جهات و اسباب - فسخ: متکی به جهات معین است؛ مانند خیارات