پس از فسخ چه آثاری بر قرارداد مترتب است؟

پس از فسخ قرارداد، آثار حقوقی مهمی بر رابطه قراردادی طرفین مترتب می‌شود. به‌طور خلاصه، فسخ ناظر به آینده است (قهقرایی نیست) ولی در عمل با قواعد استرداد و جبران، وضعیت را به حالت پیش از اجرای قرارداد تا حد ممکن بازمی‌گرداند. مهم‌ترین آثار به شرح زیر است: 1) انحلال عقد از زمان فسخ - فسخ، عقد لازم را از زمان اعمال حق فسخ منحل می‌کند و تعهدات آتی را زایل می‌سازد. - مبنا: قواعد عمومی قراردادها و مواد 219 و 220 ق.م (لزوم قراردادها و لزوم وفای به عهد تا زمانی که به‌طور قانونی منحل شوند)، و نیز مواد مربوط به خیارات (ماده 396 ق.م و بعد). 2) سقوط تعهدات آتی - پس از فسخ، هیچ‌یک از طرفین مکلف به اجرای تعهدات آینده ناشی از قرارداد نیستند. - استثنا: شروطی که ماهیتاً برای پس از انحلال هم معتبر دانسته می‌شوند (مانند شرط محرمانگی یا عدم رقابت، در صورتی که مستقل و صحیح باشند) می‌تواند حسب مورد باقی بماند؛ اما این امر نیازمند تصریح قراردادی و عدم مخالف