در تفاهمنامههای همکاری (MoU/LoI)، تعیین تکلیف مالکیت فکری نتایج همکاری یکی از حساسترین بندهاست. در حقوق ایران، چون تفاهمنامه ممکن است صرفاً اعلام نیت باشد، اگر جنبه الزامآور دارد باید با عبارات صریح، دقیق و منطبق با قوانین مالکیت فکری و کار تصریح شود. چارچوب پیشنهادی و نکات حقوقی: 1) اصول حاکم حقوقی در ایران - قانون حمایت حقوق مؤلفان و مصنفان و هنرمندان 1348: حقوق مادی و معنوی آثار ادبی-هنری (نرمافزارهای خاصِ هنری/تألیفی، محتوا، مستندات)؛ انتقال حقوق مادی فقط با قرارداد کتبی صریح ممکن است، حقوق معنوی غیرقابلاسقاط است. - قانون ثبت اختراعات، طرحهای صنعتی و علائم تجاری 1386: اختراعات، طرحها و علائم حاصل از همکاری؛ مالکیت با مخترع/متقاضی ثبت است مگر قرارداد خلاف آن را مقرر کند. ثبت مشترک و بهرهبرداری مشترک امکانپذیر است. - قانون حمایت از حقوق پدیدآورندگان نرمافزارهای رایانهای 1379 و آییننامه اجرایی: حقوق نرمافزار و کد منبع/شی؛ انتقال حقوق مادی باید کتبی و صریح باشد. آثار سفارشی با قرارداد میتواند به سفارشدهنده منتقل شود. - قانون کار 1369 و دکترین کارفرمایی: در روابط استخدامی، دستاوردهای شغلی معمولاً متعلق به کارفرماست اگر در چارچوب وظایف و با امکانات کارفرما ایجاد شده باشد، اما بهتر است صریحاً در قرارداد تصریح شود. - قانون تجارت و شرکتها: در صورت انجام پروژه توسط کنسرسیوم/شرکت مشترک، مالکیت میتواند متعلق به شخص حقوقی مشترک باشد. - اصول قراردادها (مواد 10 و 219 قانون مدنی): آزادی قراردادی؛ هر توافقی که خلاف قانون امری و نظم عمومی نباشد نافذ است. لذا میتوانید رژیم مالکیت فکری پروژه
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری