نقش فیشینگ و جعل هویت در کلاهبرداریهای سرمایهگذاری بسیار محوری است، چون بستر اصلی برای اغفال سرمایهگذاران، جمعآوری غیرمجاز اطلاعات و برداشت وجوه یا انتقال داراییهای دیجیتال/اوراق بهادار محسوب میشود. به طور عملی، این روشها در چند مرحله به کار میروند: - جعل هویت اشخاص/نهادهای معتبر: کلاهبرداران خود را بهعنوان کارگزار رسمی، مشاور سرمایهگذاری دارای مجوز، صندوق سرمایهگذاری، شرکت سبدگردان، یا حتی کارمند سازمان بورس و بانک مرکزی معرفی میکنند. از لوگو، دامنههای مشابه، صفحات شبکههای اجتماعی و شمارههای مجازی استفاده میشود تا اعتماد جلب شود. - فیشینگ اطلاعات حساس: با ارسال لینک، فرم یا اپلیکیشن جعلی از طریق پیامک، ایمیل، شبکههای اجتماعی یا کانالهای تلگرامی و اینستاگرامی، اطلاعات هویتی، نام کاربری/رمز عبور سامانههای معاملاتی، کد معاملاتی، رمز پویا، شماره کارت/شبا یا کلیدهای خصوصی کیف پول رمزارزی اخذ میشود. - هدایت به درگاه جعلی پرداخت/سرمایهگذاری: صفحات شبهبانکی یا پلتفرمهای سرمایهگذاری قلابی طراحی میشود تا کاربر ظاهراً “سرمایهگذاری” کند ولی در واقع وجوه به حسابهای واسط (حسابهای اجارهای/مهاجر) منتقل میگردد. - مهندسی اجتماعی و پشتیبانی جعلی:
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری