پاسخ کوتاه: اصل بر «مصونیت حریم خصوصی» در قانون اساسی و قوانین عادی است و دسترسی به پیامهای خصوصی در فضای مجازی جز با مجوز قانونی و قضایی مجاز نیست. مهمترین منابع: قانون اساسی (اصول 22، 23، 25)، قانون جرایم رایانهای 1388 (ماده 1، 2، 3، 16، 17، 21، 48–58)، قانون آیین دادرسی کیفری 1392 (مواد مرتبط با بازرسی و توقیف دادهها: 150، 151، 154، 648، 649 و مواد 104 به بعد درباره تفتیش و بازرسی)، قانون تجارت الکترونیکی 1382 (حمایت از دادههای شخصی در تراکنشها)، و مقررات حفاظت از داده و حریم خصوصی در شبکههای اپراتوری و پیامرسانها (آییننامهها و بخشنامههای قوه قضاییه و وزارت ارتباطات). تشریح مبانی و الزامات قانونی: 1) قانون اساسی - اصل 22: حیثیت، جان، مال، حقوق، منزل و شغل اشخاص از تعرض مصون است مگر به حکم قانون. - اصل 23: تفتیش عقاید ممنوع است. - اصل 25: بازرسی و نرساندن نامهها، ضبط و فاش کردن مکالمات تلفنی و افشای مخابرات تلگرافی و تلکس و… ممنوع
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
