با داده‌های زائد و حریم افراد ثالث چه می‌شود؟

پاسخ کلی و عملی بر پایه حقوق ایران: 1) اصل حمایت از حریم خصوصی در قانون - قانون اساسی: اصول 22، 23، 25 و 37. اصل 25 صراحتاً هرگونه بازرسی و افشای مکالمات و مخابرات (ازجمله پیام‌ها در بسترهای الکترونیکی) را جز با حکم قانون ممنوع می‌داند. اصل 37 بر اصل برائت تأکید دارد. - قانون جرایم رایانه‌ای (1388): ماده 1، 2، 3 و به‌ویژه مواد 48 تا 51 آیین دادرسی مربوط به جرایم رایانه‌ای در قانون آیین دادرسی کیفری (اصلاحات 1394) چارچوب تفتیش و توقیف داده‌ها را تعیین می‌کند. - قانون آیین دادرسی کیفری (ق.آ.د.ک): مواد 150، 151، 152، 154، 648 و فصل «ادله الکترونیکی» و «تفتیش و بازرسی اشیاء و اماکن» مقررات اساسی در خصوص بازرسی دیجیتال، ضبط و تفکیک داده‌ها، و رعایت حریم خصوصی را بیان می‌کند. 2) دسترسی پلیس فتا به پیام‌های خصوصی چگونه و با چه شرایطی؟ - پلیس فتا به تنهایی اختیار مطلق برای ورود به محتوای پیام‌های خصوصی ندارد. دسترسی مشروع نیازمند: - وجود ظن قوی به ارتکاب جرم رایانه‌ای یا جرمی که ادله‌اش در محیط دیجیتال است. - دستور قضایی مشخص و مستند از مرجع صالح (دادستان یا بازپرس