پاسخ کوتاه: در دعاوی قابل فرجام، مهلت فرجامخواهی برای اشخاص مقیم ایران ۲۰ روز و برای اشخاص مقیم خارج از کشور ۲ ماه است. مبدأ شروع مهلت، اصولاً تاریخ ابلاغ رأی قطعی مورد فرجام به محکومعلیه یا ذینفع است؛ در مورد اشخاص ثالث یا موارد خاص، مبدأ و نحوه محاسبه میتواند متفاوت باشد. توضیح عملی و استنادات قانونی: 1) مهلتهای قانونی - ماده ۳۹۶ قانون آیین دادرسی مدنی: مهلت فرجامخواهی ۲۰ روز برای مقیم ایران و دو ماه برای مقیم خارج است. - ماده ۳۳۶ همان قانون (در باب تجدیدنظر ولی قابل قیاس در محاسبه مهلتها): مبدأ مهلت از تاریخ ابلاغ رأی است. در فرجام نیز معیار ابلاغ رأی مورد فرجام است. - در امور کیفری، مطابق ماده ۴۲۶ قانون آیین دادرسی کیفری، مهلت فرجام نسبت به آرای قابل فرجام کیفری نیز ۲۰ روز برای مقیم ایران و دو ما
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری