چگونه دادخواست فرجام را تنظیم کنیم؟

در مقام یک وکیل دادگستری، برای تنظیم صحیح دادخواست فرجام‌خواهی و ثبت آن در دیوان عالی کشور باید هم از شرایط قابلیت فرجام و مهلت‌ها مطمئن شوید و هم دادخواست را مطابق مقررات تنظیم و ضمائم را کامل کنید. راهنمای عملی زیر بر اساس قانون آیین دادرسی مدنی و رویه دفاتر خدمات الکترونیک قضایی تنظیم شده است. 1) ابتدا بررسی کنید رأی قابل فرجام است - مبنا: مواد 366 تا 368 قانون آیین دادرسی مدنی (ق.آ.د.م.) - به طور خلاصه: - احکام صادره از دادگاه‌های تجدیدنظر استان در دعاوی مالی که خواسته یا بهای آن از نصاب مقرر فراتر است و در برخی دعاوی غیرمالی احصاءشده، قابل فرجام است. - برخی آراء در امور حسبی و خانواده نیز حسب مورد قابل فرجام‌اند. - قرارها اصولاً قابل فرجام نیستند مگر موارد استثنایی تصریح‌شده در قانون. - حتماً ماده 368 ق.آ.د.م. و قوانین خاص (مثل قانون حمایت خانواده برای برخی موضوعات) را بررسی کنید. 2) مهلت فرجام‌خواهی را رعایت کنید - مبنا: ماده 371 ق.آ.د.م. - مهلت فرجام برای اشخاص مقیم ایران: 20 روز از تاریخ ابلاغ رأی قطعیِ مورد فرجام. - برای مقیم خارج: 2 ماه از تاریخ ابلاغ. - اگر ابلاغ قانونی بوده، تاریخ ابلاغ قانونی ملاک است. انقضای مهلت موجب رد دادخواست به لحاظ خارج از مهلت می‌شود. 3) مرجع تقدیم دادخواست - مبنا: ماده 370 ق.آ.د.م. و دستورالعمل دادرسی الکترونیک - دادخواست فرجام باید از طریق دفاتر خدمات الکترونیک قضایی ثبت و به دیوان عالی کشور ارسال شود. ثبت مستقیم در دفتر دیوان معمولاً فقط در موارد استثنای