پاسخ بهعنوان وکیل دادگستری ایران: 1) تعریف و تمایز کلی - خواسته اصلی: همان نتیجهی نهایی و مستقیم دعواست که خواهان از دادگاه میخواهد و مبنای طرح دعوا قرار میگیرد؛ مانند «الزام خوانده به تنظیم سند رسمی»، «محکومیت خوانده به پرداخت وجه معین»، «ابطال معامله»، «اثبات مالکیت»، «الزام به تحویل مبیع». - خواستههای تبعی/فرعی: اموریاند که به تبع خواسته اصلی مطرح میشوند یا برای تضمین، تکمیل، حفظ یا اجرای آن لازماند؛ مانند «خسارات دادرسی (حقالوکاله، هزینه تمبر، هزینه کارشناسی)»، «خسارت تأخیر تأدیه»، «اجرای موقت»، «تأمین خواسته»، «وجه التزام»، «اجرتالمثل ایام تصرف»، یا «ابطال اسناد ثبتی معارض» به تبع ابطال معامله اصلی. 2) آثار عملی تمایز در رسیدگی و صدور رأی - دادگاه مکلف است در چارچوب خواسته اصلی و خواستههای اعلامی حکم دهد و از آن فراتر نرود (اصل تناظر و قاعده منع حکم خارج از خواسته؛ مواد 2 و 3 و 348 و 358 قانون آیین دادرسی مدنی). در صورت عدم طرح صریح یک خواسته تبعی، دادگاه عموماً نمیتواند آن را رأس
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
