تفاوت خواسته‌ها چگونه بر ماهیت رأی تأثیر می‌گذارد؟

پاسخ به‌عنوان وکیل دادگستری ایران: 1) تعریف و تمایز خواسته‌های اصلی و فرعی - خواسته اصلی: مقصود نهایی خواهان از طرح دعواست؛ آنچه مستقلاً مورد حکم قرار می‌گیرد و نتیجه نهایی دعوا را شکل می‌دهد. مانند: مطالبه وجه، الزام به تنظیم سند رسمی، ابطال معامله، خلع ید، الزام به انجام تعهد. - خواسته فرعی/تبعی/الحاقی: درخواست‌هایی است که برای تضمین، تکمیل یا اجرای مطلوب خواسته اصلی مطرح می‌شود و به‌طور مستقل معمولاً قابل استماع نیست مگر آنکه با خواسته اصلی اقامه شود یا به تبع آن طرح گردد. مانند: خسارت دادرسی و حق‌الوکاله (ماده 515 ق.آ.د.م)، خسارت تأخیر تأدیه (ماده 522 ق.آ.د.م)، دستور موقت (مواد 310 به بعد ق.آ.د.م)، تأمین خواسته (ماده 108 ق.آ.د.م)، وجه التزام یا وجه ضمان ناشی از تخلف قراردادی به‌عنوان تتمه تعهد، اجرت‌المثل ایام تصرف تبعیِ حکم خلع ید. 2) ضابطه تشخیص - معیار کارکردی: اگر بدون صدور حکم نسبت به آن، رأی درباره دعوای اصلی قابل اجرا یا کامل نباشد، آن خواسته معمولاً تبعی است. - معیار استقلال: اگر خواسته قابلیت طرح و رسیدگی مستقل داشته و نتیجه نهایی دعوا بر آن مبتنی است، اصلی محسوب می‌شود. - وحدت منشاء و ارتباط کامل: مطابق ماده 65 ق.آ.د.م، جمع چند خواسته در یک دادخواست وقتی مجاز است که بین آنها ارتباط کامل باشد. در این حالت ممکن ا