در مقام خوانده، بهترین راهبرد دفاع نسبت به خواسته‌های فرعی چیست؟

پاسخ به‌عنوان وکیل دادگستری ایران: 1) تمایز خواسته‌های اصلی و فرعی و اثر آن در رأی - خواسته اصلی: مقصود نهایی خواهان است که بدون آن دعوا معنای مستقل دارد (مثل: الزام به تنظیم سند رسمی، خلع ید، مطالبه وجه). - خواسته فرعی/تابعه: خواسته‌ای است که به تبع و در کنار خواسته اصلی طرح می‌شود و معمولاً کارکرد تکمیلی یا تحکیمی دارد (مثل: خسارت دادرسی، هزینه کارشناسی، خسارت تأخیر تأدیه، وجه التزام، اجرت‌المثل ایام تصرف، صدور دستور موقت یا تأمین خواسته). این‌ها غالباً غیرمستقل از سرنوشت خواسته اصلی‌اند، مگر قانون یا قرارداد برای آنها استقلال قائل شده باشد. مبنای حقوقی: - ماده 51 ق.آ.د.م: لزوم تصریح به خواسته و بهای آن و پیوست‌ها؛ امکان جمع چند خواسته در یک دادخواست در صورت ارتباط (ماده 65). - ماده 515 و 519 ق.آ.د.م: امکان مطالبه خسارت و هزینه‌های دادرسی به عنوان آثار تبعی دعوا. - ماده 522 ق.آ.د.م: خسارت تأخیر تأدیه در دعاوی وجه رایج (با شرایط). - رابطه تبعیت: در عمل، در صورت رد یا عدم استماع خواسته اصلی، معمولاً خواسته‌های تبعی نیز مردود/بی‌اثر می‌شوند، مگر عنوانی مستقل داشته باشند (مثلاً خسارت قراردادی یا وجه التزام که گاه مستقل هم قابل مطالبه است). اثر در صدور رأی: - دادگاه باید نسبت به تمام خواسته‌های مندرج در ستون خواسته اتخاذ تصمیم کند (ماده 303