برای پیشگیری از ایرادات شکلی چه اقداماتی توصیه می‌شود؟

پاسخ کوتاه و کاربردی (با استناد): 1) تمایز خواسته‌های اصلی و فرعی - خواسته اصلی: مقصود نهایی خواهان از دعواست؛ همان حقی که مستقیماً مطالبه می‌شود (مثل الزام به تنظیم سند رسمی، مطالبه وجه، ابطال سند). - خواسته فرعی/تبعی/تأسیسی: خواسته‌ای که برای حفظ یا اجرای بهتر خواسته اصلی یا تأمین آثار آن مطرح می‌شود (مثل خسارت تأخیر تأدیه، اجرت‌المثل، خسارات دادرسی، صدور قرار تأمین خواسته، دستور موقت، استرداد منافع). - آثار در رسیدگی و رأی: - دادگاه فقط نسبت به آنچه خواسته شده رأی می‌دهد؛ صدور رأی نسبت به مازاد یا غیرخواسته ممنوع است (اصل ترافع و منع حکم به مازاد؛ ماده 2 ق.آ.د.م و قاعده لزوم تقاضا). - خواسته فرعی بدون طرح صریح، اصولاً مورد حکم قرار نمی‌گیرد؛ مگر مواردی که قانوناً تبعی و به‌موجب حکم محکوم‌به محسوب می‌شود (مثل هزینه دادرسی و حق‌الوکاله وفق مواد 515 و 519 ق.آ.د.م). - ترتیب رسیدگی: ابتدا باید تکلیف خواسته اصلی روشن شود؛ بسیاری از خواسته‌های فرعی فرع بر ثبوت اصل حق‌اند (مثلاً خسارت تأخیر تأدیه وجه حال، پس از احراز دین؛ ماده 522 ق.آ.د.م). - قابلیت تجدیدنظر/فرجام تابع نصاب و ماهیت هر خواسته است؛ تفکیک صحیح، از ارجاع نادرست مرجع اعتراض جلوگیری می‌کند (مواد 331 و 367 ق.آ.د.م). 2) نقش تمایز در صدور رأی - تعیی