پاسخ کوتاه: در عرف اداری روستا، «مهر دهیاری» نشاندهنده انتساب سند یا گواهی به نهاد عمومی دهیاری است، در حالیکه «امضای دهیار» بیانگر اعلام اراده و مسئولیت شخصی مقام صادرکننده (دهیار) است. در بسیاری از مکاتبات و گواهیهای رسمی دهیاری، اعتبار مطلوب زمانی حاصل میشود که هم امضای مقام مسئول و هم مهر دهیاری توأماً درج شود. در دعاوی ملکی، صرف مهر بدون امضای مقام صالح یا صرف امضا بدون مهر دهیاری ممکن است به اعتبار سند لطمه بزند یا ارزش اثباتی آن را کاهش دهد. توضیح مبنای حقوقی و عملی: - مبنای نهادی: دهیاریها نهاد عمومی غیردولتیاند (ماده 1 و 2 قانون تأسیس دهیاریهای خودکفا در روستاهای کشور مصوب 1377 و آییننامههای مرتبط). اقدامات اداری رسمی دهیاری، اصولاً باید توسط مقام مجاز (دهیار یا قائممقام او) انجام و با امضا و مهر دهیاری تنفیذ شود تا به عنوان سند اداری من
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری