بله، در صورت وجود امضا و شرایط صحت قرارداد میتوان دعوا طرح کرد. اما بار اثبات و امکان انکار و تردید نسبت به سند عادی باید مدنظر قرار گیرد. خلاصه پاسخ: - بلهبرون بهخودیِ خود «عقد نکاح» یا «سند رسمی ازدواج» نیست و آثار قانونی نکاح (مانند مهریه قانونی، نفقه، تمکین و ...) صرفاً با وقوع عقد نکاح و ثبت آن ایجاد میشود. - اما مفاد دفتر بلهبرون، اگر حاوی توافقات روشن مالی (مثل وعده مهریه، شیربها، جهیزیه، طلا، شروط ضمن عقد آتی یا تعهدات خانوادگی) و دارای امضا/اثر انگشت طرفین ذینفع باشد، میتواند بهعنوان «سند عادی» یا «دلیل» در دعوا مورد استناد قرار گیرد؛ البته با شرایط و محدودیتها. - قابلیت مطالبه بر اساس بلهبرون، بسته به ماهیت توافقات (هبه، تعهد به انجام/ترک عمل، بیع یا صلح اموال، شرطِ پیشعقدی برای انعقاد نکاح) و نیز اثبات قصد انشاء و قابلیت انتساب و اصالت سند دارد. تحلیل حقوقی و مستندات: 1) ماهیت حقوقی بلهبرون - بلهبرون رویدادی عرفی و مقدماتی است و در حقوق ایران جزء تشریفات الزامی نکاح محسوب نمیشود. قانون مدنی برای تحقق نکاح نیاز به ایجاب و قبول با الفاظ صریح دارد (مواد 1062 به بعد ق.م) و آثار قانونی نکاح پس از عقد و مطابق مواد 1062 الی 1107 و نیز قوانین حمایت خانواده
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری