پاسخ کوتاه: “بلهبرون” به خودیِ خود یک مراسم عرفی است، اما تعهدات مالی یا غیرمالیِ مورد توافق در آن، اگر بهصورت صحیح و با شرایط قانونی ثبت و امضا شوند، میتوانند بهعنوان سند عادی لازمالاجرا یا دستکم سند معتبر در محکمه مورد استناد قرار گیرند. برای قابل اجرا کردن این تعهدات، بهترین راه تنظیم آنها در قالب سند رسمی (دفترخانه اسناد رسمی) یا درج در نکاحنامه رسمی است. در غیر این صورت، میتوان با رعایت شرایط صحت قراردادها، در “دفتر بلهبرون” یا صورتجلسهی امضا شده توسط طرفین و شهود، تعهدات را اثبات و مطالبه کرد؛ هرچند درجهی نفوذ و شیوه اجرای آن با سند رسمی متفاوت است. توضیح حقوقی و راهکار عملی: 1) جایگاه حقوقی بلهبرون - بلهبرون در قانون مدنی عنوان مستقل ندارد، اما توافقات طرفین تابع قواعد عمومی قراردادهاست (مواد 10، 190 و بعد قانون مدنی). به موجب ماده 10، قراردادهای خصوصی که مخالف صریح قانون نباشند نافذ است. بنابراین هر تعهدی که در این جلسه بر آن تراضی میشود، در صورت رعایت شرایط صحت، میان طرفین لازمالاتباع است. - اگر مفاد توافق، مرتبط با مهریه باشد، اصل الزامآوری مهریه در نکاح تابع قانون مدنی (مواد 1082 به بعد
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری