پاسخ کوتاه: از نظر حقوق ایران، تنها سند معتبر و لازمالاتباع برای تعهدات زوجین در نکاح، عقدنامه رسمی (سند نکاحیه) و شروط مندرج و امضاشده در آن است. مفاد بلهبرون، مگر آنکه بهصورت مکتوب، صریح، قابل اثبات و مطابق قانون در عقدنامه درج یا به سند رسمی/عادی معتبر جداگانه تبدیل و به امضای طرفین برسد، الزامآور تلقی نمیشود. در تعارض، ملاک با عقدنامه است. توضیح حقوقی و استناد: - ماده ۱۰ قانون مدنی: قراردادهای خصوصی تا جایی که مخالف صریح قانون نباشند نافذند. بنابراین تعهدات توافقی بلهبرون در اصل قابل اعتبارند، اما باید شرایط نفوذ (اهلیت، قصد و رضا، مشروعیت مورد، قط
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری