پاسخ کوتاه: «بلهبرون» بهخودیِخود سند رسمی یا الزامآور قانونی نیست، اما میتواند بهعنوان قرینه و دلیل بر توافقات پیش از عقد تلقی شود. برای الزام تعهدات، یا باید در سند نکاحیه (شروط ضمن عقد/مهریه/جهیزیه/نحله و…) درج شده باشد یا تعهدات بهصورت مکتوب، امضاشده و قابل انتساب به متعهد باشد. در صورت تخلف، بسته به نوع وعده (مهریه، جهیزیه، شیربها/پیشکش، مراسم، هدایای نامزدی و…) مسیر حقوقی متفاوت است. توضیح حقوقی و راهکار: 1) جایگاه حقوقی «بلهبرون» - قانون مدنی ایران شکل خاصی برای «نامزدی» و مقدمات نکاح پیشبینی نکرده است. مطابق مواد 1035 تا 1043 ق.م. نامزدی صرفاً «وعده ازدواج» بوده و ایجاد الزام به نکاح نمیکند. بنابراین هر آنچه در بلهبرون مطرح میشود تا وقتی به عقد نکاح یا سند مکتوب لازمالاجرا تبدیل نشود، اصولاً الزام قانونی قطعی ندارد. - اگر در بلهبرون «شرط ضمن عقد» یا «مهریه» یا سایر تعهدات در نهایت در سند نکاحیه ثبت شود، از تاریخ وقوع عقد لازمالاتباع است و از طریق اجرای ثبت یا دادخواست قابل مطالب
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری