تعهدات مربوط به جهیزیه و شیربها چگونه ارزیابی می‌شود؟

پاسخ کوتاه: “دفتر بله‌برون” به‌خودیِ خود اثر الزام‌آور قانونیِ برابر با عقدنامه رسمی ندارد؛ اما می‌تواند به‌عنوان دلیل و اماره برای اثبات توافقات طرفین درخصوص شیربها، هدایای نامزدی و حتی بخشی از جهیزیه مؤثر باشد—مشروط به اینکه مفاد آن روشن، قابل انتساب و مطابق قوانین آمره باشد. تعهدات اصلی و الزامی زوجین ناشی از نکاح، از عقد نکاح (عقدنامه رسمی) و قوانین آمره خانواده می‌آید، نه از “دفتر بله‌برون”. جهیزیه الزام قانونی مستقل بر عهده زوجه ندارد و شیربها در حقوق ایران نهاد قانونی لازم‌الاتباع شناخته نمی‌شود؛ ولی توافقات مالی خصوصیِ مشروع می‌تواند میان طرفین معتبر باشد. توضیح تفصیلی و استنادات: 1) جایگاه “دفتر بله‌برون” - در حقوق ایران تنها سند رسمی نکاح (ثبت در دفترخانه ازدواج موضوع قانون حمایت خانواده 1391 و مقررات ثبت) تعهدات قانونی اصلی ازدواج را مستقر می‌کند: نفقه (ماده 1106 و 1107 ق.م)، تمکین و حسن معاشرت (مواد 1103 و 1104)، مهریه (مواد 1082 به بعد ق.م)، ریاست خانواده سابقاً در ماده 1105 و قواعد مرتبط. - “دفتر بله‌برون” عرفاً نوشته یا صورت‌جلسه‌ای از توافقات مقدماتی است. این نوشته اگر به امضای طرفین/نمایندگان برسد می‌تواند سند عادی محسوب شود (مواد 1284 و 1293 ق.م). ارزش آن: - در صورت انکار/تردید، تابع