حیله و تقلب در حقوق ایران مفاهیمیاند که هم در حقوق مدنی (ماهوی) و هم در آیین دادرسی (شکلی) آثار جدی دارند. خلاصه و کاربردی: 1) معنای حیله و تقلب در حقوق مدنی - تقلب (فریب/تدلیس) در معاملات: هرگونه اعمال متقلبانه یا کتمان متقلبانه اوصافی که طرف مقابل را به انعقاد قرارداد وادار کند. مبنا: - ماده 438 قانون مدنی: تدلیس عبارت است از اعمالی که موجب فریب طرف معامله شود. - ماده 439: در صورت تدلیس، طرف فریبخورده حق فسخ دارد. - ماده 441: اگر وصف مقصود بهواسطه تدلیس موجود نباشد، خیار تدلیس ثابت است. - مواد 199 و 200: قصد و رضا؛ رضای حاصل از اشتباه یا اکراه معتبر نیست. فریب شدید میتواند رضای معیوب ایجاد کند. - تقلب نسبت به قانون (Fraus legis): انجام ظاهری و صوری اعمال حقوقی برای فرار از حکم آمره قانون. قاعده مسلم فقهی و حقوقی: «الحیل لا تُبطل الحق» و «لا حِیَل فی الدین»؛ رویه قضایی ایران نیز با تمسک به قواعد عمومی نظم عمومی و ماده 10 ق.م (قرارداد خصوصی تا جایی معتبر است که مخالف قانون نباشد) با تقلب نسبت به قانون مقابله میکند. نتیجه: بیاعتباری عمل صوری یا عدم قابلیت استناد به آن و امکان بیاثری آن در برابر اشخاص ثالث زیاندیده. - فریب در نکاح: اگر یکی از طرفین با حیله اوصاف اساسی خود را خلاف واقع جلوه دهد، خ
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری