راهنمای اثبات حیله و تقلب در دعاوی حقوقی و راهبردهای دفاع در برابر آن الف) مبانی حقوقی حیله و تقلب - قانون مدنی: - ماده 438: تدلیس عبارت است از عملیاتی که موجب فریب طرف معامله شود. - ماده 439: در صورت تدلیس، فریبخورده حق فسخ دارد. - مواد 190، 199 و 203: رضایت معتبر باید عاری از اشتباه و اکراه و فریب باشد؛ فریب، رضایت را معیوب میکند. - قانون مجازات اسلامی: - ماده 1 و 10 قانون تشدید مجازات مرتکبین ارتشاء، اختلاس و کلاهبرداری: عنصر کیفری کلاهبرداری در صورت توسل به وسایل متقلبانه برای بردن مال غیر. - قانون آیین دادرسی مدنی: - مواد 194، 195، 199، 230، 231، 241: تکلیف ارائه دلیل، ارزیابی ادله توسط دادگاه، امکان ارجاع به کارشناسی و تحقیقات محلی، استماع شهود. - قواعد فقهی و اصولی: - قاعده لاضرر، قاعده غرور (المغرور یرجع الی من غرّه): امکان رجوع زیاندیده به فریبدهنده. - اصل صحت و اماره اصالتالصحّه در معاملات، که بار اثبات تقلب را بر عهده مدعی میگذارد. ب) عناصر و بار اثبات حیله و تقلب برای پذیرش ادعای حیله/تدلیس، مدعی باید اثبات کند: 1) رفتار فریبکارانه مثبت: انجام عملیات متقلبانه یا ابراز امر خلاف واقع با قصد اغفال (صرف سکوت کافی نیست مگر سکوتِ تدلیسی نسبت به اوصاف اساسی یا تکالیف افشاسازی). 2) مؤثر بودن فریب در تراضی: اثبات رابطه سببیت بین حیله و تصمیم به انعقاد معامله. 3) اساسی
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری