پاسخ کوتاه: در حقوق ایران، ارسال اطلاعات محرمانه شرکت (مثل قیمتگذاری، استراتژی فروش، فهرست مشتریان) به رقیب، بسته به اوضاعواحوال، میتواند: - جرم باشد (در قالب خیانت در امانت، افشای اسرار حرفهای/تجاری، دسترسی و برداشت غیرمجاز دادههای رایانهای، یا رقابت مکارانه همراه با اعمال مجرمانه)، و - تخلف انضباطی/مدنی با مسئولیت جبران خسارت و فسخ/اخراج. تحلیل حقوقی و مستندات: 1) افشای اسرار تجاری/حرفهای - مبنا: اصول کلی منع افشای اسرار و تکالیف امانتی ناشی از قرارداد کار، آییننامهها و عرف حرفهای. هرچند قانون خاص «اسرار تجاری» بهصورت جامع نداریم، ولی: • ماده 648 قانون مجازات اسلامی (کتاب تعزیرات): ناظر بر افشای اسرار حرفهای است؛ رویه غالب، اسرار پزشکی و… را شامل میداند؛ درباره اسرار تجاری محل تفسیر است، اما میتواند با توسعه تفسیر در مواردی که راز به اعتبار شغل و مأموریت به کارمند سپرده شده باشد، قابل استناد باشد. • ماده 64 و 75 قانون تجارت الکترونیکی: از اسرار تجاری و اقتصادی در بستر الکترونیکی حمایت میکند و افشای آنها را ممنوع میداند؛ نقض میتواند موجب مسئولیت مدنی و کیفری (جزایی) شود. ماده 64 اسرار تجاری-اقتصادی مشتریان و اشخاص را حمایت میکند؛ ماده 75 برای نقض برخی الزامات ضمانت اجرا پیشبینی کرده است. • قانون حمایت از دادهه
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری